Vantage Point

senti mode muna uli:

still i’m on the dark side of the moon
and it seems like it goes on like this forever
you must forgive me
if i’m up and gone to carolina cavite in my mind
                                     carolina in my mind
                                                  james taylor

grabe homesick ko kagabi, i don’t know what hit me. parang ang hirap matulog, mauubos ko na ang pahina ng librong binabasa ko per parang di pa rin ako dalawin ng antok. payo kasi sa akin ng isang kaibigan dati na maganda raw pampatulog ang pagbabasa, so i started reading about 12 years ago. but the idea didn’t work for me, lalo akong naging insomiac.

about 10pm na ng maghiwalay kami ng huntahan ng mga kaibigan ko, feel ko nalalaglag na ang talukap ng mata nila, nakakahiya namang di ko pa sila patulugin, i went to my room and started reading and from time to feed my lungs with much needed nicotine. di ko namalayan na almost 1am na, i was recalling kung ano ung nabasa ko pero parang wala yatang pumasok sa utak ko.

tinawanan ako ng isang kaibagan ko long time back, sabi n’ya “kabinata mong tao, naho-homesick ka?”, duh! pag binata ba walang feelings? pag binata ba walang nami-miss sa pinas. yeah for married people that’s double homesickness, miss nila ang dinaanan mga bata. but single men also feels the same. iba talaga pag nasa bansa mo ikaw, ang mga lugar at bagay na kinalakihan mo mga taong nakasama mo ng mahabang panahon. when your out of the country you feel being a stranger, a nobody.

syet!!!! tama na muna homesick, sa pasko naman uli… yosi na lang muna ako.

Popularity: 8% [?]