Vantage Point

about 4 months ago, may natanggap akong offline message sa ym ko, “kuya, andito na ko sa dubai, dumating ako 2 weeks ago”. Naisip ko bakit kailangan pa n’yang umalis ng Pinas, may maayos siyang trabaho doon, besides she’s still single.

sa irc ko din siya nakilala, about 2 years ago, sa sobarang kulit ko sa #cavite, lagi akong nasisipa & isa siya sa may pinakamaraming beses na ninapa sa akin palabas ng room. i was able to meet her when i went on vacation in october of 2004, ok naman siya kausap, parang nakapulot ako ng nakababatang kapatid kung makatawag ng kuya.

after i left the country in december 2004, minsanan na lang kami kung mag-usap, i guess time difference is the main factor.

2 days ago, home alone ako so i decided to go online. inabutan ko siya na naka-online, nag-usap kami.

she: kuya andito na ko sa dubai.
mb: ano sumaksak sa utak mo at nagpunta ka jan?
she: kuya naman, wag ka na manermon, uuwi na nga lang ako e
mb: at bakit? kumati tiyan mo? na-homesick ka? di ka man lang nanghinayang sa ginastos mo
she: hindi naman. ang hirap kumuha ng trabaho, matatapos na ung visit visa ko
mb: e di mag-exit ka sa iran, pwede naman un diba?
she: nagawa ko na yun last march, matatapos na uli sa june
mb: paano ka nabubuhay jan? saan ka nakatira
she: nakikitira ako sa isang kaibigan, ubos na nga ang dala kong pera.
mb: di ka pa nakakapag-trabaho
she: nakapag-trabaho na rin, pero ang baba ng bigay, 1,200 ang basic, 400 ang allowance tapos libre sasakyan
mb: mababa, pero ok na rin yan. at least mababawi mo yung ginastos mo
she: iniisip ko nga rin yan, kaya lang mejo magastos dito kuya
mb: tiis lang naman ang nag-a-abroad
she: oo nga e.
mb: teka, wag mong sabihing nag-resign ka sa work mo para lang pumunta ng dubai
she: hindi, na-declare na redundant ‘yung position ko, kay nag-offer ang company ng early retirement, wala na kong magawa, tinanggap ko na lang
mb: ibig sabihin yung separation pay mo sinugal mong lahat jan?
she: ganun na nga, tangay pati savings ko

around 9:30pm (10:30pm dubai time) nagpaalam na siya, kailangan daw maaga silang mag-walk-in kinabukasan. honestly, muntik na rin akong matukso na pumunta ng dubai, may kasamahan ako sa simbahan na nagyayakag sa akin. same thing, visit visa, hanap ng work, pag meron swerte, pag walang nakita, sorry. nang sinabi nyang ko yung 1200dhs ang offer, sabi ko pwede na yun, ganoon lang kaliit ang unang sweldo ko (libre pagkain, transpo at accommodation) dito sa saudi. siguro ang advantage namin dito is that wala ng extra costs, walang gimikan, walang sine at iba pang pwedeng pagkagastusan. a small amount of money earned for such a big sacrifice.

i just hope na makakita siya ng work, sayang naman ang ginastos niya.

Popularity: 4% [?]