It’s been a long time since maramdaman ko ang feeling ng maging isang ama. I’ve been away for such a long time that I almost forgot how it feels like being a father.
Kanina dumalaw sa bahay ang anak ko. I was out of the house when they came. Honestly, di ko alam kung paano ako magre-react. I did follow my instict, nilapitan ko siya at kinarga. I can’t explain how it feels like. Ang hirap talaga na mapalayo ng matagal sa anak mo, I should know, sa loob ng 8 taon may iilang beses lang kami nagkasama, hours lang yata. Precious hours.
Some people judged me as a bad father. I can’t blame them, siguro impression nila un. Siguro kung sila ang nasa kalagayan ko, di ko alam kung ano magiging ugali nila. They don’t know what I’ve been through. The pain of loosing the only child you know is far more than anyone can bear. Everytime I look back di ko matakasan ang sakit na idinulot ng pagkawalay sa akin ng aking anak.
I am hoping someday pwede na siyang makasama ng mas mahabang panahon. Just hoping….
At least kahit saglit lang sila kanina sa bahay, I felt being a father again.
Popularity: 3% [?]
1 response so far ↓
1 di // Nov 8, 2004 at 7:18 pm
hi. when i was reading your story, i got this feeling of envy. sana ganyan din ang nafi-feel ng daddy ng baby ko…… sana ganyan din ang longing niyang makasama ang anak niya….. at sana mahal din niya ang anak niya.
mahirap talaga at masakit ang mawalay sa anak, but definitely we have our reasons kung bakit nangyayari ang mga bagay na yon. siyempre, mahalaga rin at mas masaya kung magkasama kayo, pero siguro ang importante dun mahal mo siya at alam mo ang responsibilidad mo sa kanya. hindi naman kelangang magkasama kayo para maramdaman mong isa kang ama, di ba? it is a continuing process dapat lang alam nating i-handle ang situation.
hey ricky…….you did not lose your child……..!!!!
and dont let it happen to you…okey? just continue loving him and taking care of him. keep smilin…….
Leave a Comment