Ang bilis talaga ng panahon, di ko namalayan na isang lingo na pala ang nakakalipas simula ng umalis ako ng Pilipinas.
Parang kahapon lang ng gusto kong pigilan ang oras, na ayaw kong dumating ang ika-3 ng hapon ng Agosto 2, 2005. Na ayaw kong iwan ang masayang buhay sa Pinas at harapin ang buhay ko dito na nag-iisa.
Tulad ng mga pagbati sa akin ng mga kaibigan ko, “saglit lang yan tol, di mo namamalayan na uuwi ka na uli”. Siguro nga, di ko mamamalayan na lilipas din ang oras. Isang linggo ang nakalipas, isang daan at tatlo na lang.
Popularity: 2% [?]






![:: globeofblogs [dot] com :: globeofblogs](http://www.masterbetong.net/wp-content/uploads/2004/05/gob-listed.gif)
![:: blogwise [dot] com :: blogwise](http://www.masterbetong.net/wp-content/uploads/2004/05/blog-wise.gif)
![:: photoblogs [dot] org :: photoblogs](http://www.masterbetong.net/wp-content/uploads/2004/05/photo-blogs.gif)














1 response so far ↓
1 zork // Aug 9, 2005 at 7:09 pm
ayan..nde ka na depress mode
homesick mode ka naman ngayon :p
ingat ikaw lagi master!
Leave a Comment